Hoog Sensitieve Personen

In 1986 ontdekte de Amerikaanse psychologe Elaine Aron, psychotherapeut en universitair docent; de Highly Sensitive Person (HSP). Enige tijd later verscheen er in Nederland het eerste artikel over hoogsensitiviteit. Inmiddels zijn er diverse boeken omtrent dit onderwerp verschenen. Een definitie geven over hooggevoeligheid blijft lastig daar de betekenis voor ieder hooggevoelig persoon anders is. Heel kort genomen zou je kunnen zeggen dat een Hoog Sensitief Persoon een individu is die gevoeliger is voor indrukken en subtieler nuances waarneemt dan gemiddeld.

Hooggevoeligheid is geen aandoening en zeker geen ziekte, het is een karaktereigenschap die met al zijn voordelen gebruikt kan worden. Zolang je nog geen gebruik kunt maken van deze voordelen kun je het natuurlijk wel als een last ervaren. Je ervaart uiteraard geen last van je eigen karakter, maar veelal herken je pas een last als je jezelf niet in je eigen directe omgeving herkent.

Je herkent je eigen sensitieve karaktereigenschappen dus niet gemakkelijk in iemand anders. Je zou dus kunnen zeggen dat je jezélf niet zo snel tegenkomt in je omgeving. Eigenlijk logisch, daar 20% van de bevolking hoogsensitief is. We leven in een snelle ‘laag gevoelige maatschappij’ waarin je dus merendeels je eigen gevoeligheid niet herkent. Je kan je als HSP daardoor vrij gemakkelijk eenzaam voelen. Het anders zijn dan anderen kan als een rode draad in je leven lopen waarbij je regelmatig vanuit de buitenwereld hebt gehoord zo gevoelig, zo verlegen, zo emotioneel te zijn.

Datgene wat je oorspronkelijk van jezelf naar de buitenwereld toe liet zien was van nature helemaal prima, je was namelijk bedoeld zo te zijn wie je was. De ander had er wellicht moeite mee en je kreeg, doordat je afweek van de gemiddelde norm, te horen dat je niet mocht zijn zoals je was. Dat is in vrijwel alle gevallen één van de grondoorzaken van de huidige lasten van een hooggevoelig persoon; het idee van de buitenwereld (ouders, familie, vrienden, leraren) niet te mogen zijn wie je bent. Indien dit idee van niet-ok-zijn maar lang genoeg voortduurt en door jezelf automatisch wordt gelooft, kan het zelfs zo zijn dat je op een gegeven moment helemaal niet meer weet wie je bent.

Hooggevoeligheid is dus geen aandoening of ziekte en kan dus ook niet als een aandoening of ziekte behandeld worden. Dit is ook niet nodig, maar het kan wel van belang zijn allereerst de juiste informatie over hoogsensitiviteit te verkrijgen, omdat het een heleboel opheldert, wat anders altijd een groot vraagteken in je leven blijft. Vervolgens zijn er goede mogelijkheden om met de lasten van het hooggevoelig zijn om te leren gaan. Technieken zijn middelen en mogelijkheden hiervoor, een juiste levenshouding een uitkomst naar vrijheid.